Que a Virxe do Carme me ampare!

Altar á beira dunha estrada boyacense

En Colombia existe unha grande devoción pola Virxe do Carme que, oh sorpresa, aquí é a patroa dos condutores, non dos mariñeiros. A que se adicará aquí San Cristovo? Nin idea, pero co conto busquei un pouco e resulta que o pobre Cristovo é un santo de segunda, cuxo culto non é obrigatorio porque a propia Igrexa ten dúbidas sobre a súa existencia histórica (manda carallo!). Mal vamos en España encomendándonos a un santo que nunca existiu cada vez que collemos o coche...

O caso é que para que a Virxe do Carme se ocupe adecuadamente dos condutores colombianos (que xa sabemos que os santos sonche un pouco interesados), erguéronlle ás beiras das estradas moreas de altares de tódolos tamaños, formas e cores. Este exemplo é o máis espectacular de todos cantos vin, con carro incluido, para que non se esqueza da razón pola que lle puxeron a estatua. Todo un monumento.

A batalla do Pantano de Vargas

O monumento máis grande de Colombia

Boyacá é a rexión onde se decidiu a independcia de Colombia, de feito, o propio Simón Bolívar nomeuna "cuna y taller de la libertad".

Chaira onde se librou a batalla do Pantano de Vargas

Un día coma hoxe de 1819 librouse no Pantano de Vargas unha das batallas máis decisivas da campaña iniciada por Bolívar dende Venezuela e que deu como resultado a liberación do virreintato de Nueva Granada, que comprendías as actuais Venezuela, Colombia, Panamá, Ecuador e Costa Rica, ademáis de zonas de Perú, Brasil e Guyana.

Cerro dende o que Bolívar dirixiu a batalla

A batalla do Pantano de Vargas estivo totalmente inclinada do lado español e nada facía pensar nunha derrota; porén, a última hora, coa noite prácticamente enriba, o Coronel Rondón acompañado por 14 lanceiros a cabalo iniciaron unha carga que cambiou o signo da batalla e da guerra. Un golpe de xenio e unha boa dose de sorte que serviron de agasallo a Bolívar polo seu aniversario, que fora o día anterior. Hoxe en día estes lanceiros son considerados heroes da patria e na súa honra ergueuse o monumento máis grande de Colombia.

En primeira liña de batalla

Doce días despóis da batalla do Pantano de Vargas tivo lugar a batalla definitiva, tamén en Boyacá, desta volta cunha victoria máis sinxela para o bando "patriota" liderado por Bolívar. Tras esa derradeira victoria o camiño a Bogotá quedou libre e o Imperio español perdeu para sempre o goberno sobre esta ampla rexión latinoamericana.