La Paz, un mercadiño ambulante

Venda de artesanías nas rúas turísticas

La Paz, ao igual que o resto de cidades latinoamericanas que tiven a oportunidade de coñecer ata o momento, é un auténtico mercadiño ambulante... Unha das partes máis curiosas é o "mercado das bruxas", no que se venden multitude items estranos entre os que destacan os fetos de llama... Realmente non sei que conxuros se poden facer con todas estas cousas, pero prefiro quedar na ignorancia... Na zona vella están os mercados de artesanías para turistas, pero a medida que un se alonxa pode atopar todo tipo de cousas: piratería (dvd's, cd's, etc.) a unha escala moito maior da imaxinable, mobles, comida, etc. En La Paz non atopei un só supermercado, todo son tendas pequenas na rúa ou nos mercados de toda a vida, algo que xa non se ve en Galicia dende hai moitos anos...

Cholita chamando dende un quiosco

Outra cousa curiosa é que non hai cabinas. Todos os quioscos dispoñen de teléfonos fixos para poder facer chamadas (algo parecido sucede en Colombia, teño pendente escribir sobre eso...).

Congreso de Bolivia

En resumo, La Paz é unha cidade con grandes carencias visibles a simple vista; un casco histórico en condicións bastante mellorables e outras eivas, pero realmente ten algo especial que a fai atractiva e que ao camiñar polas súas rúas me sentise moi cómodo. A min gustoume moito.

Camiñando por unha rúa paceña

Rúa do casco vello cunha aberración de ladrillo ao fondo

Mirando as tendas de artesanías

Tenda para bruxas con materiais estranos...

Fetos de llama á venda na rúa

Outro posto de artesanías

Admirando a cidade

Outro mercadiño ambulante, hai un cada dúas rúas aproximadamente

Paseando por unha rúa da zona vella

Militares gardando a sede do Goberno

Posando diante da catedral

Praza Murillo, o corazón de La Paz

O mercado de pulgas de San Alejo

Mercado de San Alejo coa Colpatria ó fondo

 Os domingos e festivos ten lugar ó pé da Torre Colpatria o "Mercado de pulgas de San Alejo", un dos máis sonados da cidade.

Tamén se poden atopar vinilos no mercado para que estes aparellos non sexan inútiles de todo

 San Alejo está especializado en cousas de vello, aínda que tamén se poden atopar outros artigos novos coma posters, figuriñas "frikis" e outras cousas que non veñen a conto. Sobra dicir que todo o encanto deste mercadiño depende dos aparatos de segunda man.

Trapalladas

Resulta moi cómico pasear entre centos de aparellos que algunha vez tiveches na túa casa e dos que te desfixeches por inútiles, pero polos que algunha xente está disposta a pagar uns bos cartos... Estou seguro de que a maioría das cousas que se merquen aquí volverán acabar no caldeiro do lixo en canto os nostálxicos compradores fagan unha limpeza a fondo do seu trasteiro. Exemplo, quen pode querer unha cámara de fotos automática dos anos 90? (non unha reflex, unha cutre) Nin decora nin hai carretes á venda para elas...

Antigüidades

Compartindo espazo con moreas de cousas inútiles están expostas algunhas auténticas antigüidades que sí merecen chamarse como tal e das que se pode chegar a entender que teñan algún valor, aínda que exclusivamente decorativo, claro. Así, en San Alejo pódense mercar caixas rexistradoras, bicicletas, sillas de dentista, máquinas de coser e mobles restaurados así como reproductores de VHS, cámaras de fotos, reproductores de DVD (sí, xa se poden catalogar como antigüidade...), máquinas de escribir, reproductores BETA (en serio), teléfonos móviles, cargadores y un largo etcétera de tecnología obsoleta.

Ejemplo de una presentación nefasta de la mercancía

Estou seguro de que a miña vella Supernintendo (que a min xa me regalaran de segunda man) aquí tería un valor incalculable...

Santoral incompleto claramente, falta San Pancracio!... Ó fondo figuras "frikis"

Ó final piquei e merquei unhas moedas para agasallar ó meu pai polas que sospeito que paguei máis do que valían, pero realmente a cousa non foi grave en absoluto, e máis tendo en conta que neste país falar un castelán correcto (sen ánimo de ofender), eleva o prezo da maioría de transaccións...

Un morteiro! Apostaría algo a que aínda se podería utilizar...

En definitiva, San Alejo é un lugar axeitado para pasar unha mañá de domingo agradable sen máis pretensións que as de botar unhas risas lembrando aquelo que no seu día foron "gadgets" de última xeración e, de paso, espertar un pouco de morriña polos tempos pasados e concienciarse de que os anos non pasan en balde e que xa imos para vellos...

Excursión en Ecuador: Otavalo

¡Como lles gustan na rexión andina os autobuses de cores!

Para retomar a viaxe a Ecuador falarei dunha das excursións que fixen alí: Otavalo. Este pobo está situado ó norte de Quito e é moi sonado polas súas artesanías. 2 dólares por unha viaxe de dúas horas é un bo prezo para achegarse a este pobo, pero sería mellor todavía se tivese algo de interese...

Posando cun autobús de Hino Motors

A viaxe comezou na estación de autobuses do norte de Quito (hai outra no sur), que está chea de buses de Hino Motors, unha das fábricas que tiven a oportunidade de visitar en Bogotá por motivos de traballo. Sabía que exportaban a meirande parte da súa producción a Ecuador, pero sorprendeume moitísimo ver ata que punto dominan o mercado deste país, xa que non menos do 80% dos buses ecuatorianos son desta marca.

Unha das rúas do mercado de Otavalo

Otavalo, como dicía antes, é un pobo moi sonado polas súas artesanías, pero en realidade pouco queda artesán no seu mercado, xa que todos os postos teñen as mesmas mercadorías, o que fai sospeitar (en realidade non se sospeita, senon  que se ten a certeza) que a producción artesanal hai tempo que foi desprazada pola producción industrial.

Paseando polo mercado de Otavalo

Aqueles ós que lles gusten os mercadiños poderán desfrutar mercando mantas, ponchos, alfombras, panos, pratos e todo tipo de cousas con motivos andinos. Aqueles ós que non lles gusten estas cousas é mellor que se aforren esta excursión. Ó final é posible atopar en Quito todo canto hai no mercadiño de Otavalo.

A praza de Otavalo

O pobo en sí non ofrece gran cousa: unha praza central bastante bonita e as súas curiosas farolas decoradas con iconas da rexión: colibríes, o volcán Imbabura, a súa igrexa, etc.

Decoración das farolas de Otavalo: un colibrí

Resumindo, Otavalo non é gran cousa, pero preto deste pobo sí que hai algunhas cousiñas máis que interesantes que me reservo para a próxima vez...

Decoración das farolas de Otavalo: o volcán Imbabura

Decoración das farolas de Otavalo: a igrexa do pobo